बटाट्याची चाळ हे विनोदी पुस्तक आहे असं म्हटलं की अर्धसत्य बोललं जातं. ते विनोदी आहे, पण विनोद हे इथे साधन आहे, साध्य नाही. पु.लं.नी चाळीतल्या माणसांकडे इतक्या प्रेमाने बघितलंय की त्यांचे दोषही आपल्याला आपलेच वाटतात.
पात्रं जगतात
सोकाजी त्रिलोकेकर, कुशाभाऊ, बाबूकाका. ही नावं वाचली की मराठी माणसाच्या डोक्यात लगेच चेहरे उभे राहतात. साठ वर्षांनी हे शक्य होणं म्हणजे लेखनाचं यश दुसरं काय असतं.
पण
काही प्रकरणं आजच्या नजरेतून थोडी जुनी वाटतात. त्या काळातल्या काही गृहीतकांवर आज प्रश्न विचारले जातील, आणि ते विचारले पाहिजेत. पण त्यामुळे पुस्तकाची किंमत कमी होत नाही – उलट ते त्या काळाचा प्रामाणिक दस्तऐवज ठरतं.
कुणी वाचावी
मराठी वाचनाची सुरुवात कुठून करावी असा प्रश्न असेल तर उत्तर हेच. एका बैठकीत संपते आणि पुन्हा पुन्हा वाचावीशी वाटते.