शाळा: बालपण किती सुंदर होतं हे सांगणारं नाही, ते किती अवघड होतं हे आठवून देणारं
आणीबाणीच्या काळातल्या एका छोट्या गावातली नववीची चार मुलं. त्यांचं वर्ष. बोकिलांनी ते इतकं खरं लिहिलंय की वाचताना स्वतःची शाळा आठवते.
पुस्तकाचं नाव, लेखकाचं नाव किंवा नुसतं "एकटेपणा" असंही चालेल.
हा मूड ज्या पुस्तकांत सापडतो ती. वेगवेगळ्या शैली, एकच जाणीव.
6 पोस्ट सापडल्या
आणीबाणीच्या काळातल्या एका छोट्या गावातली नववीची चार मुलं. त्यांचं वर्ष. बोकिलांनी ते इतकं खरं लिहिलंय की वाचताना स्वतःची शाळा आठवते.
मराठी दलित आत्मकथनाची सुरुवात इथून झाली. दया पवारांनी स्वतःचं आयुष्य कुठलंही झाकपाक न करता समोर ठेवलं.
पु.लं.नी रेखाटलेली वीसेक माणसं. काही हसवतात, काही चटका लावून जातात. आणि प्रत्येकात कुणीतरी ओळखीचं सापडतं.
जॉर्ज वॉशिंग्टन कार्व्हर या कृष्णवर्णीय शास्त्रज्ञाचं चरित्र. गवाणकरांनी ते इतकं जिवंत लिहिलंय की ते कादंबरीसारखं वाचतं.
निवृत्त झालेला एक मोठा नट आणि त्याची पडझड. कुसुमाग्रजांनी लिहिलेलं हे नाटक वाचूनही तितकंच जड जातं जितकं बघून.
कॉलेजमधली मैत्री, प्रेम आणि त्यानंतरची पडझड. शिरवळकरांची भाषा वेगवान आहे, पण कथा काही ठिकाणी सोपी वाट धरते.